کارهایی که باید انجامشون بدید رو یادداشت کنید

این کار نوعی تعهد رو ایجاد می کنه

پارسال این کار رو انجام دادم و نتایج خوبی داد

برای نمونه اگر قرار بود چند کار رو در روز شنبه انجام بدم

اونها رو لیست می کردم

در پایان هر کدوم رو که انجام داده بودم کنارش تیک می زدم و اگه انجام نشده بود کنارش ضربدر

زده می شد و اگه لازم بود، انجامش به بعد موکول می شد.

اینکه شب بشینم و کارایی که باید فردا انجام بشه رو بنویسم برام خسته کننده بود.

اما باز هم شروع کردم به نوشتن.

این کار مدیریت بر زندگیم رو بیشتر می کنه.

ی مزیت دیگش هم اینه که،کاری که باید انجام بشه رو فراموش نمی کنیم.

مثلاً من یک نامه ای رو باید چند ماه دیگه بفرستم برا اون آقایی که منو توی شرکتشون استخدام نکرد

و ازش تشکر کنم بخاطر این کارش... .

و چند سال دیگه ایمیلی بزنم به اون دختری که رفتم خواستگاریش و بگم که با نه گفتنش مسیر زندگیم

 رو تغییر داد و از اون هم بخاطر این کارش تشکر کنم ، که در موفقیتم او بیشترین تاثیر رو داشته.

بله! این یادداشت می تونه برنامه ای دراز مدت باشه.

نوشتن این یادداشتها لزوماً لیست خرید و یا تلفن زدن به اقوام و آشنایان نیست.

می تونه نوشتن برنامه زندگی هم باشه.

بنویسید که از خودتون توقع دارید که تا آخر سال به چه اهدافی برسید.

فارق التحصیل شدن؟

ارتقاء شغلی؟

پس انداز 10 میلیون تومن پول تا آخر سال ( حتماً مبلغ رو بنویسید، نوشتن عددش مهمه)

حالا کمی دور تر رو هم ببینید.

به خودتون بگید که : اگه من با همین رویه ادامه بدم  5 سال آینده کجا خواهم بود

از نظر روابط اجتماعی

سطح اجتماعی

وضعیت مالی

روحیات و خلقیات فردی

10 سال آینده چطور؟

از خودتون سوالات اساسی رو بپرسید.

بین جایی که الان هستید با جایی که می خواهید به اونجا برسید مسیری وجود داره

شبیه به یک جاده. و لزوماً یک خط مستقیم و کوتاه نیست.

گاهی وقت ها در باره نکاتی فکر می کنم و مطالبی رو توی ذهنم مرور می کنم

بعد تصمیم می گیرم که توی وبلاگ بیارمشون

اما کمتر پیش اومده که این تصمیم به فعل در بیاد

یکی از عللش هم اینه که حوصله نوشتن( و خوندن) مطالب طولانی رو ندارم.

البته استثنا هم داره.

و اما...

داشتم به برنامه عصررانه گوش می دادم

یاد سال 79 افتادم، اون موقع هنوز محصل بودم. کار هم می کردم.

عصرانه هر پنج شنبه عصر پخش می شد.

پخشش تقریباً هم زمان بود با تعطیل شدن من از سر کار ، بخاطر عصرانه هم که بود

پنج شنبه غروب رو دیرتر تعطیل می کردم.

امروز که داشتم به عصرانه گوش می کردم چیزی رو متوجه شدم

دیگه برام اون حال و هوای قبل رو نداشت

بنظرم اگه عصرانه بعد از پایانش مجدداً شروع نمی شد بهتر بود

درسته که مطالب جالب توجهی هم میشه توش دید، اما اینکه بعد از سالها وقفه با همون شکل و فرم

( بدون نو آوری ) و با همون قالب قبلی ارائه بشه برام جالب نیست.

مرد 2000 چهره هم همین طور

باعث شد بتم * ( آقای مدیری) کوچک و کمرنگ بشه.

ناراحت شبهای برره هستم که بلای مرد 1000 چهره سرش نیاد.

بعضی از آدما

بعضی از مکانها

بعضی از حرفها

بعضی از رویاها

بعضی از دوستها

بعضی از دشمنی ها

بعضی ازخاطرات

بعضی از آرزوها

بعضی از عقاید

بعضی از بت ها

بعضی از عشقها

بهتر که در زمان خودشون بمونند، شاید! اینجوری بهتر باشه.

* بت =  کسی که خیلی قبولش دارم.

سر مقاله ماهنامه موفقیت شماره ۱۵۶ ارزش خوندن رو داره

خانم ثقفی در سخن سر دبیر بیشتر شماره ها مطالب بسیار خوبی رو می نویسه

اما کمتر پیش میاد که آقای حلت سرمقاله برجسته ای رو بنویسه

غنیمت شماریدش...

چند روز پیش یک انفجار اتمی توی ذهنم اتفاق افتاد.

همه چیز نابود شد.

من بودم و زمین زیر پام و خاکسترهای باقی مونده.

خیلی راحت بود

یک انفجار

و دیگر هیچ.

باید! خیلی زود، از نو شروع کنم

دنیای دیگه ای بسازم...

خراب کردن راحته.

ساختن خیلی کار می بره.

اما ارزشش رو داره